نديد و پس از شنيدن خبر شهادت قيس بن مسهر - پيك امام حسين عليه السلام - و رسيدن امام به منزلگاه حاجز ، او و غلامش سعد و مجمع بن عبداللَّه و پسرش و جنادة بن حرث و غلام نافع بن هلال ، از كوفه خارج شدند و طِرِّماح بن عدى را كه براى تهيهء آذوقه به كوفه آمده بود ، راهنماى خود قرار دادند . طرّماح او و همراهانش را به سرعت و از بيراهه حركت داد . زيرا از راه‌ها نگهبانى مىشد و خطر دستگيرى وجود داشت . تا اين‌كه سرانجام ، در منزلگاه « عذيب الهجانات » به حسين عليه السلام پيوستند . « 1 » برخى نوشته‌اند كه حرّ بن يزيد كه مأمور بردن امام حسين عليه السلام نزد ابن‌زياد بود ، پس از اطلاع از پيوستن اين چند نفر به امام ، در صدد برآمد آنان را دستگير كند . اما امام عليه السلام قاطعانه از آنان حمايت كرد و پس از پاره‌اى گفت‌وگو ، موضوع خاتمه يافت . « 2 » عمرو بن خالد به همراه غلامش و جابر بن حارث و مجمع بن عبداللَّه ، در نخستين درگيرى روز عاشورا وارد نبرد شدند . لشكريان ابن‌سعد آنان را محاصره كردند و از ديگر ياران حسين عليه السلام جداشان ساختند . در اين حال عباس بن على عليه السلام به كمك ايشان شتافت و در حالى كه مجروح بودند نجاتشان داد . ولى بار ديگر دشمن نزديك شد و آنان حمله كردند و چندان جنگيدند تا شهيد شدند . « 3 » برخى نيز نوشته‌اند كه عمرو بن خالد روز عاشورا به امام حسين عليه السلام عرض كرد : يا اباعبداللَّه فدايت شوم ! تصميم گرفته‌ام به يارانت بپيوندم و دوست ندارم زنده بمانم و تو را ميان اهل و عيالت ، تنها و كشته ببينم . حضرت فرمود : به ميدان برو ، ما هم ساعتى بعد به تو ملحق خواهيم شد ، و او به ميدان رفت و جنگيد تا شهيد شد . « 4 » در زيارت ناحيهء مقدسه نام عمرو بن خالد صيداوى ، عمر و غلامش ، سعيد ثبت گرديده است . « 5 »

--> ( 1 ) . ذخيرة الدارين ، ص 237 . ( 2 ) . الكامل ، ابن‌اثير ، ج 4 ، ص 47 ، 48 . ( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 446 . ( 4 ) . الملهوف ، ص 164 . ( 5 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 79 .